Er kominn tími til að tak'upp úrfellingarkommu í íslensku?
Ef eitt orð endar á sérhljóða og næsta orð byrjar á sérhljóða þá fellur fyrri sérhljóðinn venjuleg'út. Sérstaklega þegar seinn'orðið er forsetning. Svo ekki sé minnst á hve mikið hún bætir fornafnaviðskeytin á sögnum. T.d. "ertu"->"ert'u", "fariði"->"fari'ði", o.s.frv.
Hvað segi'ði? Of stórt hugsað eð'ekki nógu?